Desembersong

Desember er ein månad som mange forbinder med jul. Som eit resultat av kjøpefesten blir også musikken me høyrar prega av jula. Eg vil derfor anbefale ein song som også handlar om desember, men som forteljar om ei stemning ut over jula. Den er ein desemberklassikar for meg, og om også du er ein slik som gjerne sparer julefølinga til 3-4 dagar før julafta kan dette være god avlastning frå julepeset.

Fyrst og fremst er desember ein mørk månad. Allereie i november merkar me korleis nettene blir lengre og lengre, men det er først i desember at dette altomslukande mørket dominerar heile månaden. I tillegg byrjar kulda å komme for fullt. "Klimakrisa" har ordna det slik at dei virkelig kalde nettene, dvs med frost, ikkje kjem før i desember. Når været er på denne måten passer det ypperleg å sitte inne å varme seg, eller være ute i kulda for deretter å gå inn i varmen. Ein god kopp kakao og ei eller ein å varme seg på. Om me er virkelig heldige kan me sitta å sjå på snøen utanfor, og innerst inne så kjennar me i dette augeblikket at livet ikkje er så verst. (til tross for den økonomiske byrden som dominerar desember) Det er fint det.

Desembersongen er laga og framført av Dance with a Stranger frå Kristiansund. Gruppa vart stifta i 1984 og det mest kjende medlemet er kanskje Øivind "Elg" Elgenes som deltok i "Det store korslaget." Gamlingen, som er grunnen til at eg oppdaga denne songen, er veldig glad i Forde Alnæs sine gitarkunster. (Mest av alt forde dei har spillt saman) Songen heitar "Long December Nights" og er ein vakker stemningsmelodi om å holde fast på dei kjende og kjære gjennom den mørke tida. Enjoy!

Dance with a Stranger - Long December Nights:

Kalendertid

Då var årets julekalender i hus. I år, som i fjor, blir den sponsa av mor, og eg må seie meg særskilt nøgd med årets utgåve!

Spesielt detaljen på det siste bilete varmar ein del i hjarta. Bra jobba modern! Slikt vart det innlegg av!

Deutchland über alles...

Eksamensførebuingane held fram, og i dag har eg lest om ein gamal kjenning frå tysktimane på ungdomsskulen og vidargåande. Nemlig ingen ringare enn Otto von Bismarck. For alle dei som ikkje veit kven han var så samla han dei tyske småstatane (Utanom Austerike) slik at kong Vilhelm I av Prussen kunne kalle seg keisar Vilhelm I av Tyskland i 1871. Når Vilhelm I døyr overtek sonen Fredrik III som kun regjerer i 99 dagar før han døyr av uhelbredelig kreft. Heldigvis, ikkje for Bismarck, har også Fredrik III ein son, og dermed overtek Vilhelm II keisarmakta. Han har eg alltid trudd var ein kjernekar, men der tok eg feil. Det feilbiletet skuldar eg på åra i Ålesund kor eg må ha vorte utsett for propaganda. I motsetnad til Bismarck likar ålesundarane Vilhelm II ganske godt. Han sponsa nemlig gjennreisinga av byen då den brann ned i 1904. Bismarck er ikkje like fornøyd og det inntrykket er gjensidig. Uroen dei i mellom endar med at Bismarck går av i 1890. Dessutan er det Vilhelm II som dannar alliansen med Austerike-Ungarn som gjev den maktforskyvinga i Europa som får fatale følgjer når skota fell i Sarajevo i 1914.

Vår mann for dagen er likevel Bismarck. Det står respekt i å leggje til rette for det riket som på sine fyrste 74 år tapar og får skulda for ikkje mindre enn to verdskrigar. Bra jobba Otto...

PS: Eg veit at overskrifta er malplassert tidsmessig, men det skal du ikkje tenkja så mykje på. Om du mot formeining gjer nettopp det så kan eg forsvara meg med at dette tross alt var byrjinga som etter kvart ført til det der.

Ferdinand meg i...

Om ditt inntrykk av denne bloggen er at det i det siste har våre langt mellom innlegga, kan du krona deg med titelen "særdeles observant." Grunnen til det er at eg 9 desember skal ha den siste eksamenen i dette semesteret. All tida går dermed med til å lese, og akkurat dei siste dagane har eg berika meg i Wienkonferansen, framveksten av liberalismen og middelklassen samt 1848 revolusjonane. Det går for så vidt greit, men det har etter kvart vorte eit irritasjonsmoment at ALLE dei kongelige på denne tida plent skal heite Ferdinand. Me har ein Ferdinand av Spania, ein Ferdinand av det Habsburgske rike (Austerike og Ungarn) og ein Ferdinand av Sicilia. Det einaste som skiljar dei frå kvarandre er det romerske talet som kjem etter navnet. Akkurat no er hovudet ganske tungt, men eg har eit mål om at dei forskjellige kongane skal væra plasserte når dagen er over. Dei neste dagane skal etter planen også innehalde strengt regulerte leseøkter så eg kan ikkje lova noko nytt innlegg på ei stund. I morgon er det den italienske og tyske samlinga som står på menyen, så om det finnes eit spor av festlighet i det emnet så spørst det om det ikkje blir eit innlegg likevel. Om ikkje, så på gjensyn...

Two down, one to go

Eg har den siste veka våre rimeleg oppteken med eksamenskjøret og dermed har det vorte lite tid til blogging. Som overskrifta så varsomt opplys, er eg no over halvvegs og er i grunnen ganske nøgd med det. I dette innlegget skal eg prøve å oppsummere "alt" det dykk har gått glipp av:

På onsdag laga eg ein heilt utrolig god middag. Det burde i grunnen vorte eit heilt innlegg av det, men for at matpraten ikkje skal bli for dominerande på bloggen så blir det altså nemnt i ein bisetning. Det var kyllingfiletar som stod på menyen og med god hjelp frå den nye komfyren vår vart dei perfeksjonert til ein ytterkant. Gudd! (Sjå bilete)

På torsdag var det blodtapping, ei frivillig gjerning eg utførar av den enkle grunnen at "alle skal få." Før sjølve blodtappinga byrjar, må eg fylle ut eit skjema om korleis tilstanden min er. Frisk og rask som eg er, prototypen på menneskje, så blir det litt kjeisamt for meg. Det er sikkert greit for dei som har kreft eller nokon i familien med hepatit B eller kva fillen det heitar, men for meg blir det ikkje spesiselt gjevande. Heldigvis har dei krydra "testen" med nokre vittige spørsmål. Eg må til dømes svara på om kor vidt eg har skifta sexpartner den siste veka, og om eg har motteke pengar eller dop som gjengjeldelse for sex, eller om eg har hatt seksuell omgang med ein mann. Festlig med andre ord!

Frå eit blodig emne til eit anna... Det gjeld sjølvsagt den nye Twilight filmen som for tida får ALT for mykje oppmerksemd i media. Berre det faktum at den er skapt burde for skaparen kvalifisere til ein kongolesisk rettssak med døden til følgje. Likevel blir det for oss "ikkje akkurat medlem av fanklubben folka" mogleg å glede oss når kinoanmeldingane kjem. Dagbladet klaska til med ein 2er, medan VG var så pass rause at dei lira av seg ein 3er. Eg ler høgt og lenge!

Som eit ps kan det også nemnas at eg no har endra på innstillingane slik at alle dei anonyme kidsa også kan kommentere...

Fasikenkake

Eg tenkte med meg sjølve at no var det på tide med litt "matprat" på bloggen. Dette innlegget skal derfor handle om ei kake, fasikenkake, som i grunnen er ein fantastisk samlebetegnelse for ein type bakeverk som ellers ville ta ganske lang tid å utdjupe. (Derfor gjer eg det for deg) Det heile byrjar som ein historie frå mor mi sin barndom. Hennar mor, mi mormor, må vel kunne seiast å være ein sånn heilt grei kjøkkenslave. Ho lagar verkeleg god mat, men i følgje mi eiga mor har ho våre mindre heldig når det kjem til bakeverk, og spesielt kaker. Det var stort sett alltid noko gale. Enten hadde kaka steikt for lenge, eller så hadde kaka sokke saman på midten. Den aller vanligste reaksjonen når mormor opna døra til steikeomnen blei derfor: "Nei fasiken!" Etter kvart blei fasiken namnet på alle kakene mormor laga, og etter som uttrykket har gått i arv kan eg i dag dela det med deg. For å oppsummera er altså ei fasikenkake ei random kake som ikkje vart slik ho skulle. Du treng altså ikkje lenger forklare for selskapet kva som gjekk gale, du kan berre presentere kaka som ei fasikenkake. Vel bekomme...

1000 kr spørsmål

Kolokviegruppa frå Kverneland skulle på forelesning sist torsdag då me kom over denne glimrande parkeringa på P-Vest ved UiS. For dei som er lokalkjente kan det også nemnast at me eigentleg skulle i Hulda Garborg, men at me måtte parkera lengst mogleg vekke frå der me skulle ha forelesning. Det er nemelig ikkje akkurat flust med p-plasser på UiS for å sei det på den måten.

Vekas 1000 kr spørsmål er like vell som følgjer: Kvifor eit kjønn har kvinna som tydelig står bak dette mesterverket av ei parkering?

Her har noko gått gale, men kven står bak er det store spørsmålet?

Svaret kan merkast med kodeordet kvinne og leggast til som svar i kommentarfeltet under. Dei heldige vinnarane kan krona seg med stor innsikt på område "kvinner i trafikken."